وقتی رفیق رفت ،زخود نا امید شد (شعر)

انسان نباید از اینکه خداوند عیوب او را پوشانده مغرور شود و خیال کند که همیشه بدیهای او مستور می ماند.چه بسا خداوند در همین دنیا آنها را فاش کند و اگر در این دنیا هم با لطف و احسان خود فاش نکرد در قیامت (روزی که باطن افراد ظاهر می شود) آشکار کند. لذا ائمه (علیهم السلام) همانطور که در دعای شعبانیه نقل شده از خدا می خواستند که: "الهی لا تفضحنی یوم القیامه علی روس الاشهاد" .و چه بسا افرادی که در اثر نعم الهی گرفتار استدراج می شوند ، "و سنستدرجهم من حیث لا یعلمون". پس نباید ما بخاطر تمجیدهای مردم و ستر الهی و اعطای نعم او از قضاوت صحیح در مورد خود غفلت نماییم.

نایب امام زمان، امام خامنه ای

وقتی رفیق رفت ،زخود نا امید شد (شعر)

مناجات با امام رضا از زبان یک شهید (شعر)

یک لحظه شد هوایی مشهد دلش ، پرید |
از پشت خاکریز شبی ناپدید شد *

آغوش باز کرد خراسان به سمت او |
وقتی که عاشقانه به مشهد رسید ، شد *

شعری از اسماعیل سکاک -مناجات شهدا با امام رضا علیه السلام


وقتی رفیق رفت ،زخود نا امید شد
آنقدر گریه کرد که باران شدید شد

جا مانده بود از همه دوستان خود
در فکر استخاره و راه جدید شد

یک لحظه شد هوایی مشهد دلش ، پرید
از پشت خاکریز شبی ناپدید شد

آغوش باز کرد خراسان به سمت او
وقتی که عاشقانه به مشهد رسید ، شد ...

قفلی به آن ضریح مطهر شبانه روز
رمز رضا رضا به زبانش کلید شد

آقا قسم به مادر پهلو شکسته ات
اینجا نمی توان ز شما ناامید شد

می گفت شاید اینکه لیاقت نداشتم...
اما گرفت حاجت خود را و دید شد

یک هفته بعد ، حمله ی والفجر هشت بود
آمد خبر که عاشق مولا، شهید شد

اسماعیل سکاک

مطالب مرتبط