مـا عیــب پیدا کرده ایم..

موت را که بپذیری، همه ی غم و غصه ها می رود و بی اثر می شود.
وقتی با حضرت عزرائیل رفیق شوی، غصه هایت کم می شود.
آمادگی موت خوب است، نه زود مردن. بعد از این آمادگی،
عمر دنیا بسیار پرارزش خواهد بود.
ذکر موت، دنیا را در نظر کوچک می کند و آخرت را بزرگ..

 حاج محمد اسماعيل دولابي

مـا عیــب پیدا کرده ایم..

  شوق شهادت

  ما عیــب پیدا کرده ایم..
این روزها که شوق شهادت مجال اطاعت را از خیلی هامان گرفته، و گله می کنیم از بسته بودنِ " درِ باغِ شهادت " ، کلیدی به دستم دادند از امام باقر علیه السلام، که قفل دلم را باز کنم..
کافیست قفل و زنجیر از دل و دستم برگیرم، که در باغ شهادت را ارحم الراحمین محال است بسته باشد.

 


آقای ازغدی لابه لای صحبتشان خاطره ای تعریف کردند؛
" رفیقی داشتم که شهید شد، می گفت بچه ها در منطقه صندوق مشترکی داشتند، که هر کسی هر چه داشت در آن می ریخت و هر وقت هر چه لازم داشت از آن بر می داشت و کسی هم نمی پرسید که چه کسی گذاشت؟ چه کسی برداشت؟
من در حال و هوای جبهه و فرهنگ صلواتی بودم، در پشت جبهه و در دوران دانشجویی، در خوابگاه به هم اتاقی هایم پیشنهاد این کار را دادم، ولی همواره می دیدم که می باید چیزی بگذارم و یک بار هم چیزی نیست که من بردارم و دیدم آن روال فرهنگی که جبهه در ما به وجود آورده بود، در حال عوض شدن است!! و ما داریم عیــب پیدا می کنیم!! "


ما عیــب پیدا کرده ایم..
این روزها که شوق شهادت مجال اطاعت را از خیلی هامان گرفته، و گله می کنیم از بسته بودنِ " درِ باغِ شهادت " ، کلیدی به دستم دادند از امام باقر علیه السلام، که قفل دلم را باز کنم..
کافیست قفل و زنجیر از دل و دستم برگیرم، که در باغ شهادت را ارحم الراحمین محال است بسته باشد.


 می گویند کسی خدمت امام باقر علیه السلام رسید و گفت ( نقل به مضمون) : یاران و همفکران ما در کوفه تعدادشان زیاد است و ما منسجم و متشکّل هستیم و جمع خوبی تشکیل شده است، خلاصه آماده ایم که اگر صلاح بدانید مسلحانه با باند بنی عباس درگیر بشویم، ما آماده ایم و نیروهایمان را در کوفه و عراق برای نبرد مسلّحانه، سازماندهی کرده ایم تا حکومت را براندازیم و حکومت صالحی تشکیل شود.
امام باقر علیه السلام به ایشان می فرمایند: « اَیَجی ءُ اَحَدُکم اَلی کیسِ اَخیه فَیاخُذُ منها حاجَتَهِ؟! » بین شما آیا این مقدار روابط صمیمانه و انسانی و اعتماد و گذشت انسانی هست که اگر یکی از شما احتیاج داشت دست در جیب دیگری بکند و به مقدار نیاز –هر اندازه که نیاز داشت- بردارد و آن دیگری هیچ ناراحت نشود؟! آیا چنین روابطی بین شما جریان یافته که هر چه تو داری مال او و هر چه او دارد مال تو باشد؟! چنین هستید؟ می گوید: نه.  امام علیه السلام می گویند: « فَهُم بدمائِهم ابخل » آخر اینان که حاضر نیستند از مالشان برای یکدیگر بگذرند و تا به این حدّ نسبت به یکدیگر اعتماد ندارند و نسبت به مال ، این قدر بخیل هستند پس نسبت به جانشان حتماً بخیل ترند!!

اسماعیل ها دارم برای ذبح کردن...

مطالب مرتبط