شعر سيد حميد رضا برقعي به مناسبت ايام فاطميه

گرچه انسان از موعظه دیگران بی نیاز نیست ،لکن موعظه ای که از درون انسان بر می خیزد بهترین موعظه است،چون هر کس به صفات و عیوب خود از همه آگاه تر است.
باید همت انسان این باشد که خود را محاسبه کند. اگر دیگران ما را محاسبه نکنند ، دلیل نمی شود که ما خود را محاسبه نکنیم . محاسبه،از لغزش های آینده انسان جلوگیری می کند.

نایب امام زمان، امام خامنه ای

شعر سيد حميد رضا برقعي به مناسبت ايام فاطميه

زير باران دوشنبه بعد از ظهر

اتفاقي مقابلم رخ داد

وسط کوچه ناگهان ديدم

زن همسايه بر زمين افتاد

سيب ها روي خاک غلطيدند...

 

 

سيب ها روي خاك غلطيدند


زير باران دوشنبه بعد از ظهر

اتفاقي مقابلم رخ داد

وسط کوچه ناگهان ديدم

زن همسايه بر زمين افتاد

سيب ها روي خاک غلطيدند

چادرش در ميان گرد وغبار

قبلا اين صحنه را...نمي دانم

در من انگار مي شود تکرار

آه سردي کشيد،حس کردم

کوچه آتش گرفت از اين آه

و سراسيمه گريه در گريه

پسر کوچکش رسيد از راه

گفت:آرام باش! چيزي نيست

به گمانم فقط کمي کمرم...

دست من را بگير،گريه نکنم

مرد گريه نمي کند پسرم

چادرش را تکاند، با سختي

يا علي گفت و از زمين پا شد

پيش چشمان بي تفاوت ما

ناله هايش فقط تماشا شد

 

صبح فردا به مادرم گفتم

گوش کن ! اين صداي روضه ی کيست

طرف کوچه رفتم و ديدم

در و ديوار خانه اي مشکي است -

---

با خودم فکر مي کنم حالا

کوچه ی ما چقدر تاريک است

گريه،مادر،دوشنبه،در،کوچه

راستي! فاطميه نزديک است...

 

حميد رضا برقعي

 

منبع : وبلاگ شخصي حميد رضا برقعي

مطالب مرتبط