مبنای قرآنی توسل به امام زمان (عج)

انسان نباید از اینکه خداوند عیوب او را پوشانده مغرور شود و خیال کند که همیشه بدیهای او مستور می ماند.چه بسا خداوند در همین دنیا آنها را فاش کند و اگر در این دنیا هم با لطف و احسان خود فاش نکرد در قیامت (روزی که باطن افراد ظاهر می شود) آشکار کند. لذا ائمه (علیهم السلام) همانطور که در دعای شعبانیه نقل شده از خدا می خواستند که: "الهی لا تفضحنی یوم القیامه علی روس الاشهاد" .و چه بسا افرادی که در اثر نعم الهی گرفتار استدراج می شوند ، "و سنستدرجهم من حیث لا یعلمون". پس نباید ما بخاطر تمجیدهای مردم و ستر الهی و اعطای نعم او از قضاوت صحیح در مورد خود غفلت نماییم.

نایب امام زمان، امام خامنه ای

مبنای قرآنی توسل به امام زمان (عج)

 مبنای قرآنی توسل

   طلب دعا یا مغفرت با واسطه یا بی واسطه با یکدیگر منافاتی ندارند اما آنچه از ادب و تربیت اسلامی به نظر می رسد؛ « توسل » ، عامل سرعت بخشی است که امید استجابت را افزایش می دهد.

 

 
برای عده ی بسیاری از مردم این سوال مطرح است که تا وقتی من می توانم با خدا به طور مستقیم حرف بزنم و حاجت های شرعی خود را بی واسطه با او در میان بگذارم چه لزومی دارد شخصی را حتی با درجه ی تقدس بالا مثل امام علی (ع) یا امام زمان (عج) واسطه قرار دهم و اصطلاحاً به این افراد معنوی و الهی « متوسل » شوم تا خداوند حاجت مرا اجابت کند؟
در پاسخ باید گفت: طلب دعا یا مغفرت با واسطه یا بی واسطه با یکدیگر منافاتی ندارند اما آنچه از ادب و تربیت اسلامی به نظر می رسد؛ « توسل » ، عامل سرعت بخشی است که امید استجابت را افزایش می دهد. در تبیین و روشن شدن این موضوع، لز کلام خداوند شاهد و دلیل بهتری وجود ندارد:
در آیه ی 35 از سوره ی مبارکه " مائده " آمده است: « یا ایها الذین امنوا اتقواالله و ابتغوا الیه بوسیله » ؛  ای کسانی که ایمان آورده اید از او ( در انجام معاصی و محرمات ) بپرهیزید و به سویش با « وسیله » راه یابید.
به خوبی از این آیه ، نقش « وسیله » یا « واسطه » در شناخت خدا و رسیدن به او به هر شکل استفاده می شود. « توسل » نیز در لغت همان « وسیله یافتن » است.
یا در آیه 64 سوره مبارکه « نساء »آمده است: « وَ لو انَّهم اذ ظلموا انفسهم جاؤک فاستغفروا الله و استغفرلهم الرسول و لوجدوالله تواباً رحیماً » [  ای پیامبر ] اگر آنها هنگامی که خود ستم کردند [ یعنی مرتکب گناه شدند] به سراغ تو می آمدند و از خداوند طلب بخشش می کردند و تو نیز برای آنها طلب بخشش می کردی خداوند را توبه پذیر و مهربان می یافتند.
از این آیه نیز وسیله قرار دادن پیامبر یا اصطلاحاً « متوسل شدن » به ایشان در جهت طلب عفو و بخشش از خداوند استفاده می شود.
مثالی واضح تر نیز در آیات 97 و 98 سوره مبارکه " یوسف " است که صراحتاً در آن به نقش « توسل » اشاره شده است. آنجا خداوند فرموده : « قالوا یا ابانا استغفرلنا ذنوبنا انا کنا خاطئین ، قال سوف استغفرلکم ربی انه هو الغفور الرحیم »؛ [  برادران خطاکار یوثف به پدرشان یعقوب ] عرض کردند : ای پدر ما ! از گناهان ما طلب بخشایش  [ از خداوند ] کن که ما خطاکار بودیم. [حضرت یعقوب] فرمود: به زودی برای شما از پروردگار طلب بخشش و عفو می نمایم که او آمرزنده و مهربان است!
پس با توجه به مواردی که از کلام خداوند به عنوان شاهد و دلیل آوردیم؛ اثبات می شود که توسل به امام زمان (عج) ، مبنای توحیدی و الهی دارد و این امر موجب سرعت بخشی بیشتر در استجابت دعا یا مغفرت برای ما می باشد.

منبع : مجله راه قرآن-شماره26- بهمن و اسفند88